جاذبه‌های گردشگری کشور ارمنستان

جاذبه‌های گردشگری کشور ارمنستان

کشور ارمنستان که همسایه شمالی ایران به شمار می‌آید و در جنوب سلسله جبال قفقاز واقع شده است، سرشار از کلیساها، صومعه‌ها و بناهای تاریخی است. در کنار این عوامل،  جاذبه‌های طبیعی و نیز فرهنگ غنی این کشور را اضافه کنید که از جمله عوامل جذب انبوه گردشگران بوده و آنها را به سوی این کشور زیبا می‌کشاند. با هم به مرور بخشی از جاذبه‌های گردشگری این کشور باستانی می‌پردازیم:

 

  • کلیسای جامع اچمیادزین

این کلیسای جامع حواری ارمنی که به “کلیسای جامع تاریخ مسیحیت” نیز شناخته می‌شود، از قدیمی‌ترین کلیساهای جهان بوده و در سال 480 میلادی و در شهر واغارشاپات (شهر اچمیادزین) ارمنستان به دستور گریگور لوساگوریچ ساخته شد. شهر اچمیادزین در مرکز ارمنستان قرار گرفته به نحوی که جاذبه‌های طبیعی نظیر چشمه‌ها و برکه‌های زیستگاه پرندگان و رشته کوه آرارات آن را در بر گرفته‌اند.

معماری کلیسای جامع از سبک روسی و معماری نیمه دوم قرن 19 میلادی الهام گرفته شده است و با ظاهری غیرمتداول و متمایز به همراه کنده‌کاری‌هایی چوبی به مبنایی برای ساخت صومعه‌های دیگر تبدیل شده است.  کلمه اچمیادزین به معنی ظهور تک فرزند است که به عیسی مسیح تنها فرزند خدا اشاره می‌کند. به باور شماری از مردم، این مکان جایی است که عیسی مسیح از آسمان بر آن فرود آمد و خودش مکان دلخواهش را برای ساخت این کلیسای سنگی نشان داد.

این کلیسا به مرور دچار تغییراتی شد از جمله اینکه در سال 1869 میلادی سه بنا به قسمت شرقی آن افزوده شد تا محل نگهداری آثار گرانبها باشد. چندی است که این کلیسا در شرف بازسازی است. کلیسای جامع دارای تولیت سایر کلیساهای ارمنستان و همچنین یک دفتر مرکزی است. گفتنی است که گالری‌های صنایع دستی نیز در حیاط این کلیسا واقع شده است.

 

  • معبد گارنی

در 32 کیلومتری شرقی شهر ایروان و در روستای گارنی (در استان کوتایک) بین کوه‌های گغاما و در کنار دره رود آزات، می‌توان شاهد قلعه‌ای قدیمی بود که از دوران مهر پرستی به جا مانده است و تنها عبادتگاه غیر مسیحی بازمانده در ارمنستان به شمار می‌آید. تاریخ دقیقی از ساخت آن در دست نیست اما برخی اعتقاد دارند که این بنا در سال 77 میلادی و به دستور تیرداد اول شکل گرفته است و بعدها در طی تاریخ بارها مورد بازسازی واقع شده است.

معماری این بنا تلفیقی از سبکهای یونان باستان و رومی و معماری محلی ارمنی بوده و اما سبک عصر هلنیستی در آن غالب است. این معبد مستطیل شکل سنگی با 24ستون استوانه‌ای باشکوه به ارتفاع شش و نیم متر که نمادی از 24 ساعت شبانه روز است،  چشم‌اندازی نیز به کوه ویولن دارد و بر صخره‌ای مثلث‌وار واقع شده است. از مشخصه‌های دیگر این معبد می‌توان به روزنه‌ای مستطیل شکل در سقف برای ورود نور به داخل، تزئینات و نقش و نگارهای سقف و کناره‌ها،  تندیس اطلس تیان در دو طرف آن و نیز ذکر نوشته‌هایی متقارن به زبان عربی، یونانی و ارمنی در حول و حوش ساختمان اشاره کرد.

برای ورود به داخل معبد می‌توان از 9 پله که در شرق معبد واقع شده‌اند استفاده کرد. بخش‌های اصلی فضای داخلی را اتاق اصلی معبد (اتاق اصلی عبادت)، طاقچه سالن اصلی به شکل شیب‌دار که سابقا مجسمه میترا خدای خورشید روی آن قرار داشت و انواع کتیبه‌ها و حمام سلطنتی با 5 اتاق  تشکیل می‌دهند. در نزدیکی این معبد، کلیسای سنت سایون و نیز  مجسمه‌ای مرمری  با طرحی از سر گاو وجود دارد که گفته می‌شود از نماد مهرپرستی ( دوئل گاوها)  الهام گرفته شده است.

  • ویرانه های زوارتنوتس

زوارتنوتس در زبان ارمنی به معنی فرشته‌های آسمانی است و امروزه از کلیسای جامع زوارتنوتس در میانه شهر اچمیادزین و ایروان، تنها ویرانه‌هایی باقی مانده است. این کلیسا که به “کلیسای جرج مقدس” هم شناخته می‌شود، در قرن هفتم میلادی با نظارت جاثلیق نرسس سوم و با معماری به سبک ارمنی و نیز با الهام از فرهنگ رومی و یونانی ساخته شد. باید گفت که این کلیسا، اولین کلیسای مدور سه طبقه جهان به شمار می‌آید. متاسفانه این بنا در قرن دهم به دلیل زلزله از بین رفت و در قرن بیستم میلادی تحت نظارت وارداپت خاچیک دادیان از زیر خاک کشف شد و امروز در فهرست میراث جهانی یونسکو جای دارد.

 

  • دریاچه سوان

یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری کشور ارمنستان، دریاچه سوان است. این دریاچه که در شهر سوان استان گغارکونیک و در 60 کیلومتری شمال شرقی شهر ایروان در ارتفاع 1916 متری از سطح دریا واقع شده است، منشا رود هزاردان بوده و بزرگ‌ترین دریاچه قفقاز و بزرگ‌ترین دریاچه آب شیرین در منطقه اوراسیا به شمار می‌آید. سوان به معنی “سرزمین دریاچه‌ها” است و این نامگذاری البته به این دلیل است که 36 جویبار آب شیرین به این دریاچه می‌ریزند. وسعت این دریاچه و حوزه آبریز آن حدود 5 هزار کیلومتر مربع است و جالب است که بدانید این مکان 6/1 مساحت کل ارمنستان را در برگرفته است. برای محافظت از این دریاچه، در سال 1978 یک پارک ملی در نزدیکی آن شکل گرفت.

این مکان زیست‌گاه انواع پرندگان نظیر غاز پیشانی سفید و اردک بلوطی غواص و … است و نیز چند نوع ماهی از جمله قزل آلا در آن زندگی می‌کنند. در اطراف این دریاچه، هتل‌ها، رستوران‌ها و مکان‌های تفریحی متعددی وجود دارد و نیز بهترین مکان برای تفریحات آبی نظیر جت اسکی، موج سواری، قایق سواری و شنا است. پرطرفدارترین ساحل دریاچه سوان در بخش شمالی تا شمال غربی آن قرار دارد. از آنجا که این مکان در ارتفاع بالایی از سطح دریا واقع شده است، دارای تابستان‌هایی کوتاه و ملایم و زمستان‌هایی طولانی و برقی است. بنابراین بهترین زمان برای سفر به دریاچه سوان و لذت بردن از این جاذبه طبیعی تابستان است.

صومعه سوانوانک، صومعه هیرانوانک، روستای معروف ناتوراس، چشمه‌های آب معدنی دلیجان و زاخکازور نیز در نزدیکی این دریاچه قرار دارند. برای رفتن به این مکان می‌توانید از ون‌هایی که بین ایروان و دلیجان حرکت می‌کنند استفاده کنید و یا در ایروان، یک تاکسی به مقصد دریاچه سوان کرایه کنید. هزینه رسیدن به دریاچه نیز بسته به نوع وسیله حمل و نقل از 1000 تا 2000 درام است.

 

  • جرموک

این شهر زیبا که در استان وایوتسجو ارمنستان و در فاصله 170 کیلومتری شهر ایروان واقع شده است، دارای جاذبه‌های طبیعی نظیر چشمه‌های آب معدنی، آبشارهای زیبا، چشمه‌های آب گرم، دریاچه‌های مصنوعی، استخرهای آب و جنگل‌های طبیعی است. آب و هوای این شهر مثال زدنی است و از این رو در طی تاریخ بسیار مورد توجه و اقبال شاهان و امپراطورهای تزار روسیه بوده است تا با برپایی استخرها و حوضچه‌های آب گرم تفریحگاهی برای خود بسازند.

این شهر مرکز برگزاری مسابقات شطرنج متعدد بوده و از دیگر جاذبه های آن می توان به مرکز آب درمانی جرموک، استخرهای پریستاو، جنگل جرموک، صومعه جندوانک، گالری آب معدنی طبیعی جرموک اشاره کرد. لازم به ذکر است که از شهر ایروان، ون‌هایی به مقصد جرموک وجود دارد.

  • موزه تاریخ ملی ارمنستان

این موزه دیدنی و معروف که در میدان جمهوری ایروان واقع شده است و از طرف دولت مورد حمایت مالی قرار دارد، در سال 1919 تحت معماری ارمنی بیزانسی ساخته و تاسیس شد  و در 1920 در معرض بازدید علاقمندان قرار گرفت. موزه تاریخ در طول زمان تحت عناوین مختلف نظیر “موزه و کتابخانه قوم شناسی و انسان شناسی”، “موزه دولت مرکزی” و “موزه تاریخی” و “موزه فرهنگی تاریخی”نامگذاری شد و هم اکنون 400000 اثر را در بخش‌های باستان شناسی، تاریخ مدرن، سکه‌شناسی و قوم‌شناسی مربوط به هنرمندان روس، ارمنی و اروپای غربی در خود جای داده است. این مجموعه همچنان در حال تکمیل است و کشفیات حاصل از حفاری‌های جدید به آن اضافه می‌شود و یا آثار جدیدی خریداری می‌شود. این آثار ارتباطی فرهنگی را با اقوام آسیای شرقی نشان می‌دهد.

از شاهکارهای این موزه می‌توان به یک مجموعه بی‌نظیر و وسیع از آثار برنزی دوران پیش از میلاد مسیح اشاره کرد که متعلق به وزارت خزانه‌داری جهان است. همچنین آثاری از دوران هلنیستی مانند مجسمه‌ها، جواهرات و سفال مربوط به اکتشافات مناطق گارنی، آرتاشات و اوشاکان نیز در این مجموعه مثال زدنی هستند. موزه  مرمت آثار در زمینه‌های فوق را نیز بعهده دارد و بعلاوه برنامه‌هایی آموزشی نیز در خصوص فرهنگ و تاریخ ارمنستان تدارک می‌بیند. لازم به ذکر است که این موزه هرازگاهی نمایشگاه‌های موقت نیز برگزار می‌کند.

زمان بازدید از این موزه، یکشنبه‌ها از ساعت 11-17 و سه شنبه تا شنبه از ساعت 11-18 می‌باشد. درنظر داشته باشید که موزه دوشنبه‌ها تعطیل است.

  • صومعه خورویراپ (Khor Virap)

این صومعه بعنوان حوزه علمیه دینی در قرن هفتم میلادی و در ارتفاع 2300 متری از سطح دریا روی تپه‌ای نزدیک رود ارس ساخته شد و در حال حاضر مراتع زیبایی آن را احاطه کرده است. این صومعه که متعلق به کلیسای حواری ارمنی است، در مرز ارمنستان و ترکیه و در شهر آرتاشات، در فاصله 35 کیلومتری شهر ایروان واقع شده و چشم اندازی بی‌نظیر به کوه‌های آرارات دارد.

صومعه خورویراپ بعنوان یادبودی از گریگور مقدس و به دستور نرسس سوم بنا گردید. خورویراپ به معنی گودال یا چاه عمیق است. گریگور مقدس 12 سال تمام در چاهی به عمق 6 متر در این صومعه به دستور شاه تیرداد سوم و به جرم آوردن آیین مسیحیت به ارمنستان زندانی بوده است. برای بازدید از محل زندانی شدن گریگور مقدس می‌توانید توسط یک نردبان فلزی به داخل این چاه بروید. هر چند که باید گفت اشخاصی که مشکل تنگی نفس دارند بهتر است از بازدید این مکان منصرف شوند. این بنا در طی سالیان متمادی بارها مورد بازسازی قرار گرفته است. در کنار آن کلیسای آسواکاسین مقدس و یک برج ناقوس قرار گرفته و در تعطیلات آخر هفته محل برگزاری مراسم تعمید و یا عروسی است.

زمان بازدید از این بنای تاریخی همه روزه از ساعت 9 صبح تا 17:30 است و ورودی آن 1000 درام می‌باشد.

  • مجموعه صومعه سرا ساناهین

این مکان سرپوشیده با طاقی بزرگ و با معماری سبک قرون وسطی ارمنستان که در قرن دهم میلادی در روستای ساناهین استان لوری در ارمنستان پایه‌گذاری شد، یک صومعه حواری ارمنی و مرکزی برای آموزش خوش‌نویسی و تذهیب بوده است. بخش‌هایی از این صومعه در طی زمان تخریب شده اما هنوز درون و بیرونی زیبا دارد و در دشتی سرسبز و بینظیر واقع شده است.

ساناهین به نام قدیمی‌تر است. حدود 300 سال پیش ساختمان‌هایی با معماری هماهنگ و شبیه به صومعه اولیه و با ساختارهایی گنبدی به این بنا اضافه شدند به نحوی که در حال حاضر این صومعه از چندین کلیسای کوچک و بزرگ تشکیل شده است. می توانید در این مکان شاهد تزئینات و نقاشی‌های دیواری و در و پنجره بسیار ساده و در عین حال زیبا و دل‌انگیز باشید. مجسمه‌ای از پادشاه کیوریکا نیز در قسمت شرقی صومعه قرار دارد. در حال حاضر این صومعه در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده و شامل آثار تاریخی و فرهنگی می‌باشد و بیش از 80 سنگ چلیپا را در خود جای داده است. این صومعه در کنار صومعه هاقپات قرار دارد.

 

  • صومعه تاتو (Tatev)

این بنای تاریخی قرن چهارم میلادی که از قدیمی‌ترین سازه‌های ارمنستان بوده و پایگاهی فرهنگی اقتصادی و سیاسی برای این کشور به شمار می‌آمده است، روی فلات بازالتی بزرگی نزدیک رود ورتان و روستای تاتو و در طبیعت استان سیونیک در شهر گوریس بر لبه پرتگاهی واقع شده است. در این مکان پیش از ساخت این بنا، معبدی برای بت‌پرستی وجود داشت اما در قرن چهارم تخریب شد و مسیحیان کلیسایی کوچک به جای آن ساختند.

این بنا که دارای سبک صومعه‌های اروپایی قدیمی است، بارها مورد بازسازی قرار گرفت به نحوی که در قرن نهم میلادی با کمک‌های مالی شاهزاده فیلیپ سیونیک، کلیسای جدیدی در کنار کلیسای قدیمی ساخته شد و به مرور تکمیل صومعه ادامه پیدا کرد. در حال حاضر صومعه تاتو از سه کلیسا به نام‌های سنت پل و پیتر، سنت گریگوری روشنگر و سنت مری و چندین بنای دیگر بعنوان کتابخانه، سالن غذاخوری، برج ناقوس کلیسا، مقبره، ساختمان‌های اداری، حجره‌های راهبان، اتاق روغن‌گیری و آسیاب سنگی دزیت هان  تشکیل شده است.  دور تا دور صومعه را نیز دیواری بلند و مستحکم فرا گرفته است. یکی از آثار تاریخی مهم در این بنا ستونی 8 متری با یک صلیب خاچکاری به نام گاوازان است که در جنوب کلیسا برای آگاهی از زلزله واقع شده و قدمت آن به قرن دهم میلادی بازمی‌گردد.

درون و بیرون این بنا سرشار از آثار هنری و زیبا نظیر چارچوب طلاکوب شده و درب منبت کاری شده است. صومعه در قرن‌های 14 و 15 برای ترویج علم، مذهب، فلسفه، نقاشی مینیاتور و تکثیر کتاب‌ها میزبان مهم‌ترین دانشگاه قرون وسطی یعنی دانشگاه تاتو بوده است. این صومعه هم اکنون درفهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.

صومعه تاتو، حوادث تاریخی بسیاری به خود دیده از جمله اینکه بارها از سمت سلجوقیان، تیمور لنگ و آقا محمد خان قاجار مورد تجاوز قرار گرفته است. همچنین در سال 1921 بر اثر زلزله، گنبد کلیسای سنت پل و پیتر و برج ساعت تخریب شد و بعدها مورد بازسازی قرار گرفت. در سال 1044 نیز کلیسای سنت مری و ساختمان‌های اطرافش تحت هجوم نیروهای نظامی کشور همسایه ویران شد و نیاز به بازسازی پیدا کرد. در سال 1170 ترکان سلجوقی بیش از 10000 نسخه خطی این صومعه را سوزاندند.

برای بازدید از این صومعه باید حال و حوصله پیاده‌روی را داشته باشید، در غیر اینصورت از دیدن این بنا منصرف شوید. البته می‌توانید از دوچرخه‌سواری نیز بهره بگیرید. باید گفت که بازدید از این بنای تاریخی رایگان است.

برای رسیدن به این مکان می‌توانید از تله‌کابین تاتو که هالیزور و تاتو را به هم وصل می‌کند و طولانی‌ترین تله کابین جهان است استفاده کنید. این تله‌کابین در کتاب رکوردهای جهانی گینس به ثبت رسیده است. هزینه رفت و برگشت با تله‌کابین نهایتا 5000 درام است و به جز دوشنبه‌ها، همه روزه از ساعت 9:30 تا 19:30 کار می‌کند. می‌توانید از ایروان با مینی‌بوس به شهر گوریس بروید و از آنجا ون‌هایی به مقصد تاتو وجود دارند. همچنین ون‌ها و تاکسی‌هایی به مقصد تله کابین نیز در آنجا وجود دارند. راه دیگر این است که با اتوبوس به روستای سیونیک و یا با تاکسی به صومعه تاتو بروید. در ضمن بهتر است که در زمستان به این منطقه سفر نکنید زیرا بارش برف و سرمای فراوان مانع سفری لذت‌بخش و راحت به این منطقه است.

 

  • صومعه نوراوانک (Noravank)

این صومعه در  سال 1205 به دستور راهبی به نام هاوهانس در فاصله 122 کیلومتری ایروان، بر لبه رودخانه آماگو و نزدیک شهر یغگنادزور و با هدف دفاع از تنگه ساخته شد هر چند که بعدها به دستور شاهزاده‌های اوربلین به مرکز مذهبی بزرگی تبدیل گشت. این صومعه که به “آمگو نوراوانک” نیز شهرت دارد، با دانشگاه و کتابخانه گلدزور مرتبط شد.

صومعه با معماری قرون وسطی از کلیساها و بخش‌های مختلف و تعداد زیادی صلیب که به سبک مامیک حکاکی شده‌اند، تشکیل شده است. کلیسای سنت کاراپت قدیمی‌ترین سازه این صومعه است که قدمت آن به قرن نهم بازمی‌گردد. کلیسای میانه رو قائم الزاویه سورب گریگور در سال 1275 در شمال معبد اضافه شد. کلیسای دو طبقه سنت آستواتساتسین نیز در سال 1339 توسط شاهزاده برتل اوربلین ساخته شد.

نمای معبد مزین به صلیب حکاکی شده است و نیز گنبدی زیبا با ستون‌های قوسی و برج‌هایی با لبه برآمده در مرکز معبد قرار دارد. زیرزمین کلیسا نیز مقبره خانواده اربلیان است و یک حصار نیز صومعه را از بخش‌های مجاور آن جدا می‌کند.  بازسازی صومعه در فاصله سال‌های 1900 تا 2000 انجام پذیرفت. این معبد سرشار از انواع تزئینات کامل و زیبا بوده و هم اکنون در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

شهرهای یغگنادزور و آرنی در میانه راه نوردوز به ایروان واقع شده‌اند. بنابراین اگر با اتوبوس‌های تهران – ایروان سفر می‌کنید، می‌توانید در میانه راه پیاده شوید و برای رفتن به صومعه ماشین کرایه کنید. بازدید از این صومعه رایگان است.

  • دره گل‌ها

شهر زاخکازور یا تساخکازور، شهری کوچک با معماری قرون وسطایی است که قدمت آن به قرن 13 و 14 بازمی‌گردد. این شهر در 60 کیلومتری ایروان و سه کیلومتری شرق هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است و دارای جاذبه‌های طبیعی بی‌نظیری بوده و سالانه گردشگرانه بسیاری را به سوی خود جذب می‌کند. از جمله این جاذبه‌های طبیعی می‌توان به چشمه‌های آب شیرین معروف این شهر، هوای پاک و سالم و نیز پیست‌های اسکی به طول 7 کیلومتر در ارتفاع 175 متری از سطح دریا اشاره کرد. زاخکازور در زبان ارمنی به معنای دره گل‌هاست و  باید گفت که ارتفاعات این شهر در بهار و تابستان سرشار از انواع گل‌های زیبا و ستودنی می شود و در فصول سرد (آذرماه تا فروردین ماه) نیز از پوشیده از برف است.

4 خط تله کابین، تفریحات شبانه و کازینوهایی نظیر پاریسیان و سناتور و رویال، سورتمه و لژ موتوری، کرایه کردن اسب و استخرهای آب گرم سالن ورزشی بزرگ، هتل‌های لوکس نظیر کجاریس و بورمونک و کافی برک از امکانات این منطقه است. مجموعه ورزشی المپیک این شهر که در سال 1976 افتتاح شد، از پیشرفته‌ترین مراکز تمرینی ورزشی در منطقه قفقاز بوده و 35 نوع ورزش مختلف را پوشش می‌دهد.

صومعه کچاریس با چهار کلیسایش به نام‌های سنت گریگوری، سرپ نشان، کاتوغیک، سرپ هاروتیون و با معماری قرون وسطی از قرن یازدهم در این شهر به جا مانده است. این صومعه در ابتدا مرکز پرورش دانش آموزان خانواده‌های ارمنی ناخارا، پهلوونی، اوربیلی، ذاکریان و پراشیان بود و بعدها توسط گریگور مجستروس به صومعه تبدیل شد. در شهر دره گل‌ها همچنین می‌توانید از موزه خانه برادران اوربلی دیدن کنید.

  • کلیسای گغارت

این کلیسای کنده شده در دل کوه که قدمتش به قرن چهارم بازمی‌گردد و در 40 کیلومتری ایروان در ساحل شرقی رودخانه آزاد و  9 کیلومتری معبد گارنی در استان کوتایک ارمستان واقع شده است، به دستور آل زاکریان صرفا بعنوان یک عبادتگاه کوچک ساخته شد، اما مالکیت ان بعدها به خاندان پروشیان انتقال پیدا کرد و کلیسای درونی آن در قرن 13 به مدت  10 سال ساخته شد. گغارد به معنی نیزه است و به همان نیزه‌ای اشاره دارد که پس از به صلیب کشیده شدن مسیح برای اطمینان از زنده بودنش استفاده شده است.

نماد شیر سلطنتی در بیرون کلیسا، دو ورودی سنگی که از تراش صخره بدست آمده‌اند، درختی که به آن دخیل بسته شده است، قربانگاه خارج صومعه، چشمه‌ای که درون کلیسا واقع شده و به باور عمومی اگر کسی از آب آن به صورت خود بزند جوان می‌ماند، حجره‌های تراشیده شده از کوه با اکوستیک معروفشان، دیوارهای خاچکار (صلیب تراشیده شده از سنگ) از بخش‌های جذاب و دیدنی کلیسای گغارت هستند. باید گفت که این کلیسا، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

در ضمن در ورودی کلیسا، فرورفتگی کوچکی وجود دارد و باور عموم بر این است که اگر کسی 7 سنگ به داخل آن پرتاب کند و حداقل 3 سنگ در گودال بیفتد، به آرزوی خود می‌رسد. در این منطقه برای سوغاتی می‌توانید نان گردویی و مرباهای خوش طعم خریداری کنید.

  • کوه آراگاتس

این کوه آتشفشانی مرده که بسیار مورد علاقه کوهنوردان است، با ارتفاع 4090 متری بلندترین کوه جنوب قفقاز به شمار می‌آید و چهار قله آن گرداگرد دهانه آتشفشانی واقع شده‌اند که 750 متر پایین‌تر از کوه قرار دارد. در فصول گرم که برف‌ها آب می‌شوند، در این دهانه حوضچه‌های کم عمقی شکل می‌گیرد. این کوه که در شمال غربی ایروان و در استان آراگاتسوتن واقع شده است دارای مناطق کوهی و دامنه‌ای بوده و چشم‌اندازی بی نظیر از منطقه ارمنستان کوچک و رشته‌کوه‌های قفقاز بزرگ به نمایش می‌گذارد.

از بناهای معروفی که در این کوه جای گرفته‌اند می‌توان به قلعه آمبرد، مقبره آرشاکونی، کلیسای واهراماشن، پارک الفبا و نیز رصدخانه اختر فیزیک بیوراکان اشاره کرد. همچنین در اطراف آتشفشان و در دره رودخانه کاساق، حکاکی‌های متعددی از طرح حیوانات و انسان روی سنگ وجود دارد. دریاچه کاری نیز که 3 هزار متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد، از جاذبه‌های طبیعی اطراف کوه آراگاتس است. درتابستان، آراگاتس دارای آب و هوایی ملایم و گرم بوده و زمستانش نیز بسیار سرد است. بر اساس یک باور عمومی نماد امید در ارمنستان، پرتو نور بین چهارقله آتشفشانی است که در زمان غروب پدیدار می‌شود.

  • ساختمان اپرا

ساختمان تاتر و باله اپرا در سال 1930 توسط الکساندر تامانیان با دو سالن اصلی بعنوان سالن کنسرت آرام خاچاطوریان و سالن اپرا و باله ملی تاتر الکساندر سپنداریان در خیابان ماشتوتس شهر ایروان ساخته شد و در سال 1933 به بهره‌برداری رسید و بلافاصله اولین اجرای باله دریاچه قو اثر چایکوفسکی در این مکان برگزار شد. معماری این بنا در سال 1936 مفتخر به دریافت مدال طلای معماری در نمایشگاه بین‌المللی پاریس شد.

این مرکز فرهنگی و هنری مهم، محل برگزاری رقص‌های سنتی و مدرن، تاتر، اجراهای باله و کنسرت‌های متعددی بوده و یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری ایروان به شمار می‌آید. یک دریاچه با عنوان دریاچه قو در جنوب ساختمان اپرا وجود دارد که در ساخت آن از طرح دریاچه سوان الهام گرفته شده است و در تابستان همراه با موزیک‌های زنده و کافه‌های اطرافش فضای تفریحی خاطره‌انگیزی را ایجاد می‌کند و در زمستان نیز تبدیل به پیست پاتیناژ می‌شود.

اطراف این ساختمان نیز میدان اپرا و پارکی به همین نام قرار دارد که تجمعات و جشن‌های مختلفی را در طی سال‌ها شاهد بوده‌اند و مجسمه‌هایی از شاعر بزرگ هوانس تومانیان و آهنگساز معروف اسکندر سپندریان، کافه‌ها و رستوران‌های متعددی را در حول و حوش خود دارد. باید گفت که در طی سالیان متمادی هنرمندان مختلفی از سراسر جهان در ساختمان اپرا اجرا داشته‌اند. از قوانین ورود به ساختمان اپرا می‌توان به ممنوع بودن ورود حیوانات، ممنوعیت ورود با لباس ورزشی و نیز به همراه بردن مواد غذایی و نوشیدنی و مواد مخدر و الکلی اشاره کرد.

 

  • پارک دنیای آبی ایروان

این مجموعه تفریحی به مساحت سه هکتار از مهم‌ترین مراکز تفریحی و ورزشی حومه شهر ایروان در خیابان میاسنیکان  و در منطقه نورک بوده و و شامل انواع امکانات نظیر استخر، جکوزی، فواره‌ها، موج سازهای بزرگ، سرسره‌های آبی و انواع بازی‌های آبی است.  این مجموعه، از پارک آبی تابستانی روباز و پارک آبی سالنی تشکیل شده است.

پارک آبی تابستانی روباز که دو و نیم هکتار مساحت دارد، از خرداد تا شهریور فعال است و دارای استخرهایی مجزا برای بزرگسالان و کودکان و 3 استخر برای سرسره‌های آبی است. رستوران، بار و اجرای زنده کنسرت نیز از امکانات دیگر این بخش از پارک آبی است. در زمستان آب بزرگ‌ترین استخر این پارک یخ می‌زند و به فضایی برای پاتیناژ تبدیل می‌شود.

و پارک آبی سالنی و سرپوشیده این مجموعه  نیز که نیم هکتار وسعت دارد، در تمام ایام سال به جز ایام تعطیل باز بوده و دارای استخرهایی برای کودکان و بزرگسالان، سرسره‌های آبی، آب فشان و جت است. بعلاوه حمام‌های شرقی با خدمات ماساژ، رستوران، هتل، باشگاه بدنسازی، مرکز توانبخشی و امکانات صخره نوردی  نیز در این بخش واقع شده است. ساعات کار پارک آبی از 9 صبح تا 9 شب بوده و ورود به این مجموعه برای عموم آزاد است. در کنار این مجموعه آبی، باغ وحش و نیز باغ گیاه‌شناسی ایروان واقع شده است.

  • پارک ملی دیلیجان

این پارک با مساحت 24000 هکتار در سال 2002  در شرق ارمنستان، در استان تاواش و در شیب کوه‌هایی نظیر پامباک، اریبونی، کغاریونیک و هلب ساخته شده است و دارای تنوع  و زیبایی بسیاری می‌باشد.  این پارک به طور کلی به سه بخش حفاظت شده، تفریحی و اقتصادی تقسیم شده است و هدف از ایجاد آن توسعه اکوسیستم طبیعی، حفاظت از میراث‌های تاریخی و فرهنگی در حوضه‌های رودخانه آگزستو و گتینی و نیز حفاظت از تنوع زیستی در این منطقه بوده است. گیاهان این منطقه از 900 گونه گیاه آوندی،‌ گل‌های کمیاب و جنگل‌های مخروطی کاج، عرعر، سرخدار و درختان میوه و گیاهان دارویی تشکیل شده است. همچنین تنوع زیستی در این مکان حاکم بوده و می توانید شاهد گونه‌های مختلف جانوری نظیر انواع پستانداران و پرندگان، ماهیان، خزندگان و دوزیستان و انواع سوسک‌ها باشید.

از ویژگی‌های بارز این پارک، وجود آب معدنی بسیار زلالی است که بنا به گفته عده‌ای آب آن خاصیت درمانی دارد و به جز روزهای بارانی و گل آلود در بقیه موارد قابل شرب است. دریاچه‌هایی نظیر پارسلیخ و Tzrkalich  در این پارک قرار دارند و همچنین این مکان دربرگیرنده کلیساهای متعددی نظیر کلیسای هقتسین، کلیسای گشاوانک، کلیسای جوختاک و کلیسای ماتاساوانک می‌باشد.

در سال‌های گذشته به دلیل بحران انرژی ارمنستان، بخش‌های زیادی از جنگل‌های دلیجان از بین رفته اما هنوز قسمت‌های بسیاری از آن باقی و قابل بهره‌برداری است. برای بازدید کامل از این فضا و دیدن تمام بخش‌های آن، دو تا سه روز زمان نیاز دارید. برای رفتن به این مکان می‌توانید از ون‌ها و یا تاکسی‌هایی که در ایروان به مقصد دلیجان حرکت می‌کنند استفاده کنید و یا در ایروان بلیط قطار دلیجان تهیه کنید.

  • زوراتس کارر

این منطقه 5/4 هکتاری از شهر سیسیان در استان سیونیک ارمنستان که به کاراهونج نیز شهرت دارد، یک مقبره و  بیش از 200 سنگ عظیم بازالت به طول 3 متر و ارتفاع نیم متر همجوار به رنگ سرخ و در ردیفی دایره‌وار را در برگرفته است و 80 سنگ از این 200 اثر در قسمت بالای خود دارای حفره‌های متمایز و جلاداده شده هستند. این سنگ‌ها در یک زمین مسطح از شمال به جنوب گسترده شده‌اند.  این منطقه به تعبیر مردم محلی، گوشون داش (ارتش سنگها)  نامیده می‌شود و تحقیقات نشان داده که از پیش از تاریخ تا قرون وسطی ساکنینی داشته است.

در سال 1935، محققی به نام استفان لیسیتسیان روی این منطقه مطالعه کرد و آن را بسیار مناسب نگهداری حیوانات دانست. در سال 1950 نیز ماروس هسترتیان دفن شدگان قرن 9 تا 11 را در این مکان کشف کرد و در نهایت در سال 1984 اونیک خنیکیان ادعا کرد که این سنگ‌ها نقش تلسکوپ‌هایی ابتدایی را داشته اند. به گفته پاریس هرونی این منطقه 5500 سال قبل از میلاد شکل گرفته و نقش رصد خانه اخترشناسی را داشته است. این مکان هم اکنون از طرف گردشگران، بسیار مورد استقبال قرار گرفته است و بازدیدکنندگان بسیاری از سراسر جهان دارد.

از دیگر جاذبه‌های گردشگری کشور ارمنستان می‌توان به کلیسان ادزون، صومعه آلاوردی، پارک ملی شیکاهو، دریاچه آرپی، دره آپرآزات، قلعه آمبرد و کلیسای استوتساتسین، بنای یادیود قتل ارامنه، کاسکاد (هزار پله)، صومعه سواناوانک، شهر تاریخی دوین، مجتمع فرهنگی ورزشی هامالیر و میدان جمهوری ایروان اشاره کرد.

ارسال نظر

آدرس پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد. همه فیلدها لازم هستند.